Published on 28 december 2009 13:38 .
Museum de Gevangenpoort is inmiddels al enige tijd gesloten, en de heropening is al een aantal keer uitgesteld. Diverse oorzaken, zoals interessante vondsten onder de vloer, hebben gezorgd voor flinke vertraging van de werkzaamheden.
Maar nu gaat het toch echt gebeuren. Vanaf 2 september 2010 zal Museum de Gevangenpoort weer geopend zijn voor publiek. Een deel van het museum is nu op eigen gelegenheid te bezoeken. Elk half uur start er een rondleiding die door nieuwe monumentale ruimtes leidt.
Tevens is er een samenwerking met Galerij Prins Willem V gerealiseerd. Het is nu mogelijk een combinatieticket te kopen waarmee zowel Museum de Gevangenpoort als Galerij Prins Willem V voor een voordelig tarief te bezoeken zijn.
Bovenkant van een ijzeren hek?
Natuurlijk houden we vanuit ons tijdelijke hoofdkwartier een oogje in het zeil op de bouwwerkzaamheden. En zo zie je nog wel eens iets leuks. Na de verbouwing zullen er enkele ruimtes opengaan die tot nog toe niet voor het publiek toegankelijk waren. Dat vergt wat aanpassingen.
Zo moet er een nieuwe vloer in de ‘Turfkelder’. Bij het verwijderen van de oude vloer kwamen we dan ook voor een verrassing te staan. Er bleek een gewelf onder te zitten. Ook steken er wat ijzeren punten uit de grond. Hiervan werd vermoed dat het de afgebroken onderkant van een hekwerk was dat de toegang tot de kelder ooit afsloot. Waarschijnlijk blijkt het echter om de bovenkant van een hek te gaan. Dit zou dan een ondergelegen keldergewelf hebben afgesloten.
Hebben we dan eindelijk de geheime tunnels ontdekt die volgens de legende van de Gevangenpoort naar het Binnenhof lopen? Of gaat het hier om de Haagse Beek die immers ook onder het gebouw door stroomt? We blijven het in de gaten houden.
Bovenkant van het gewelf
De dag van de verhuizing. We gaan eindelijk naar het Haags Historisch Museum. Al vroeg komt de verhuisploeg binnen. Alles is in dozen ingepakt. De telefoon wordt doorgeschakeld, onze computers staan al in ons tijdelijke onderkomen, maar moeten nog aangesloten worden.
Als dan in de loop van de middag de Gevangenpoort echt helemaal leeg is, lopen we naar het Haags Historisch Museum. Van hieruit gaan we de komende maanden de buitenrondleidingen coördineren, de herinrichting en heropening plannen en alle klussen doen die we hebben opgeschoven naar de ‘rustige’ periode van de verbouwing. Onze nieuwe buren hebben een welkomstbriefje op de deur gehangen. Alvast een goed teken.
Binnengekomen in ons nieuwe kantoortje schrikken we wel even. De dozen staan tot anderhalve meter hoog. Er moeten ergens bureaus onder verstopt zitten, maar waar? En waar zijn die spullen die we nu meteen nodig hebben? Hoe krijgen we dit ooit goed ingericht? Gewoon ergens beginnen dan maar. En inderdaad; na een tijdje graven ontdekken we onze bureaus. De computers kunnen worden aangesloten en we kunnen weer draaien. In de loop van de volgende dag zien we zelfs kans om een paar stoelen neer te zetten.
De sluiting van de Gevangenpoort, een bijzonder moment. Voor het eerst in 126 jaar ontvangt het museum een tijdje geen bezoekers meer. Hier kon natuurlijk niet ongemerkt aan voorbij gegaan worden.
Er was op de laatste dag dat we open waren dan ook een moment ingepland voor de officiële sluiting. De wethouder van cultuur kreeg de sleutel van ‘De Poort’ overhandigd door de graaf van Holland, Willem II, voor de gelegenheid uitgebeeld door Bart Chabot. Onder grote belangstelling van de pers en genodigden hield graaf Willem een korte toespraak in de Cipierswoning.
Willem II was indertijd degene die de aanzet gaf tot de bouw van het Binnenhof, dus hij was de aangewezen figuur voor deze ceremonie. Dat Bart Chabot deze rol speelde, was niet geheel toevallig: hij heeft de laatste tijd een grote belangstelling voor het oude gebouw aan de dag gelegd en er zelfs nog een column aan gewijd. En het mag gezegd worden: hij deed het leuk.
En nu maar de heropening plannen…
Voor meer informatie over de verbouwing:
Verbouwing Museum de Gevangenpoort
En eindelijk kwam de lang verwachte sluiting. Op 3 en 4 januari boden we twee dagen lang aan iedereen de gelegenheid om de Gevangenpoort te zien. Zonder straf- en martelwerktuigen. Zonder film over Cornelis de Witt. Zonder uitgebreid verhaal. Alleen maar 20 minuten door het gebouw lopen. Bezorgdheid bij de gidsen natuurlijk. “Wat vertellen we de bezoekers dan?” Tsja, da’s een goeie vraag.
Uiteindelijk bleek het allemaal prima te werken: Grote drukte (gratis toegang!), een stevig tempo en enthousiaste rondleiders. Deze lieten steeds kort het gebouw zien. We hadden natuurlijk een soort van standaardverhaaltje geschreven. Maar, aangezien iedere gids tussen zijn rondleidingen steeds 20 minuten pauze had, bestond de mogelijkheid om na een rondleiding nog wat vragen te beantwoorden.